Piruety


źródło: zhttp://inlinefigure.wz.cz/cs/teorie/teorie_piruet.html

źródło: http://inlinefigure.wz.cz /cs/teorie/teorie_piruet.html

Piruet. Mój ulubiony, najpiękniejszy oraz według mnie najbardziej widowiskowy element łyżwiarstwa figurowego. Prawidłowo wykonywany powinien być stabilny. Rotacja musi być usytuowana w jednym miejscu tafli. Nie można podczas piruetu „wędrować” po lodzie.

Poniższy opis, będzie opierał się na moich dotychczasowych doświadczeniach z nauką i wykonywaniem piruetów. Moja charakterystyka ich wykonywania zapewne nie będzie należeć do fachowych, ponieważ jeżdżę amatorsko dopiero od 3 lat i do wielu wniosków dochodziłam samodzielnie. Mam jednak nadzieję, że dla tych, którzy dopiero uczą się kręcić piruety, charakterystyka tu zawarta okaże się w jakiś sposób pomocna. Dla tych, którzy już sprawnie kręcą się na lodzie będzie to okazja do wytknięcia mi jakichś błędów 🙂 lub podzielenia się wskazówkami lub spostrzeżeniami. Zapraszam do komentowania i do przesyłania swoich filmów z treningów. Możemy wtedy razem omówić, co można ewentualnie poprawić albo po prostu popodziwiać kręcioły na tafli. Jeśli macie jakieś pytania – zadajcie! Zawsze odpowiem.

Moje filmy z treningów i zawodów znajdziecie TUTAJ. Najwięcej tam piruetów, bo uwielbiam je kręcić i poświęcam im najwięcej czasu, przez co niestety widoczne są braki w innych elementach.

Ze względu na pozycję przyjmowaną podczas piruetów wyróżnia się:


Piruet stanymaxresdefault

Ja kręcę piruety na prawej nodze w prawą stronę, bo źle się tego nauczyłam. Powinnam je kręcić na lewej nodze w lewą stronę, zgodnie z kierunkiem wykonywania skoków (czyli przez lewe ramię). Rotacja w piruecie pomaga w przyszłości w wykonywaniu rotacji w powietrzu np. przy wykonywaniu więcej niż jednego obrotu, czyli np. podwójnych skoków, ale do tego mi jeszcze niestety daleko.

Do piruetu stanego najczęściej wchodzi się z przekładanki tyłem, można też z tzw. trójki. Myślę, że każdy piruet można podzielić na 3 fazy: wjazd do piruetu, rotacja oraz wyjazd z piruetu. Wjazd powinien być zdecydowany. Po wjeździe wchodzi się w tzw. pozycję pajaca, której zadaniem jest złapanie równowagi, odpowiednie wyczucie, wycentrowanie piruetu  oraz odnalezienie tego magicznego miejsca na płozie, na którym opieramy się podczas rotacji. Na początku można jednak próbować kręcić się na dwóch nogach, dopiero z czasem powoli podnosić nogę do pozycji „bociana”, by później przejść do „śruby”. Ciało powinno być napięte, wyprostowane, ramiona nie mogą opadać, łopatki powinny być ściągnięte. Ręce muszą nam pomagać, a nie przeszkadzać. W pajacu są one rozłożone. W rotacji powoli ściągamy ręce do klatki piersiowej, co nadaje nam dodatkowej szybkości.


Ashley Wagner w piruecie siadanym. Źródło: http://seattletimes.com/html/photogalleries/sports2019485041/2.html

Ashley Wagner w piruecie siadanym. Źródło: http://seattletimes.com/html /photogalleries/sports2019485041/2.html

Piruet siadany

Kiedy uczyłam się piruetu siadanego bardzo często lądowałam na czterech literkach, dopóki nie wzmocniłam mięśni ud. Mięśnie nogi, na której kręcimy piruet powinny być przygotowane do wzmożonego wysiłku czyli wcześniej  odpowiednio wzmocnione, dlatego tak ważny jest trening siłowy poza taflą.

Polecam przysiady na jednej nodze i utrzymywanie się w pozycji tzw. „pistoletu”. Trzeba jedynie bardzo uważać, aby robić to prawidłowo i nie przeciążyć kolana. Na początek najlepiej robić to z asystą. Idealne wykonanie tego ćwiczenia pokazuje Al Kavadlo w filmiku Pistol Squat Progression, który możecie obejrzeć TUTAJ.

 

Pomocne są też kilogramowe obciążniki na rzepy, które mocuje się wokół kostek na nogach i wykonuje w nich rozmaite ćwiczenia. Kilogram to akurat +- tyle, ile waży łyżwa.

Trenowanie łyżwiarstwa figurowego, to nie tylko trening na lodzie. Niezwykle istotny jest również trening wytrzymałościowy, siłowy oraz systematyczne rozciąganie mięśni nóg, pleców itp..

Fenomen tego sportu polega na tym, że wymaga on niesamowitej siły, a równocześnie lekkości, artyzmu i gracji.


Piruet waga (camel spin)

Źródło zdjęcia: http://www.goldenskate.com/forum/showthread.php?31715-The-Camel-Spin-and-the-Male-Skater/page2

Źródło zdjęcia:
http://www.goldenskate.com/forum/showthread.php?31715-The-Camel-Spin-and-the-Male-Skater/page2

Według mnie jedna z trudniejszych pozycji w piruecie. Wymaga naprężenia mięśni, o których istnieniu czasem nie miało się pojęcia:). Ważne jest tu między innymi mocne napięcie pleców oraz pośladków.  Duży palec nogi wolnej musi być „odkręcony”. Zwróćcie uwagę, jak na zdjęciu po prawej ułożona jest prawa stopa zawodnika ->

Często wykonuje się kombinacje piruetów w kolejności: waga-siadany-stany.

Planując wykonanie piruetu wagi w programie na zawody, zawsze się boję, że źle do niego wejdę. O ile piruet siadany czy stany zawsze można jakoś „odratować”, to w wadze niepewne wejście może skutkować całkowitym straceniem równowagi. Tutaj wszystko musi odbywać się stanowczo, ale i spokojnie. Jeden fałszywy ruch i próba wykonania rotacji w pozycji przez niektórych zwanej „jaskółką”, może skończyć się niepowodzeniem.

Kiedy już jednak  pozycję wagi ma się opanowaną do perfekcji, można wykonywać jej ewolucje. Ja jeszcze niestety nie należę do osób na tym poziomie wtajemniczenia.

Yuna Kim. Źródło zdjęcia: http://s370.photobucket.com/user/vualaencarcon/media/yunakimcamel.jpg.html

Yuna Kim.
Źródło zdjęcia: http://s370.photobucket.com /user/vualaencarcon/media/ yunakimcamel.jpg.html

 


Źródło zdjęcia: http://auto.img.v4.skyrock.net

Źródło zdjęcia: http://auto.img.v4.skyrock.net

Piruet w pozycji Biellmana

Wymaga akrobatycznej elastyczności…

Z pozycji stojącej sięga się do tyłu, chwyta płozę łyżwy nogi wolnej i przyciąga się ją ponad głowę. Nazwa pochodzi od nazwiska szwajcarskiej łyżwiarki figurowej Denise Biellmann. Co ciekawe, nie była ona pierwszą osobą, która go wykonała, jednak doprowadziła tę pozycję niemalże do perfekcji. Wykonywany głównie przez kobiety, choć zdarzają się wyjątki.

 

 

 


Piruet odchylany

źródło zdjęcia: http://www.authorsbymoonlight.com/?m=201301

źródło zdjęcia: http://www.authorsbymoonlight.com/?m=201301

Do tego piruetu wchodzi się podobnie, jak do piruetu stanego. Jednak po pozycji pajaca następuje odchylenie tułowia w tył. Istotne jest wypychanie bioder w przód i bardzo mocne wygięcie pleców. Noga wolna w tyle, jak na zdjęciu. Mam jeszcze chyba za mało rozciągnięte plecy, aby mój piruet odchylany wyglądał efektownie 🙂


 

Jak dla mnie niekwestionowanym mistrzem piruetów jeśli chodzi o ich precyzję, ich zawrotną szybkość i wyszukane ewolucje pozycji jest Stephane Lambiel.

A jaka jest Wasza ulubiona pozycja w piruecie?